Homify

9 August 2015

 

Breda, 28 maart 2015

 

 

Lezer,

 

Het afgelopen weekend deed ik mee met een tentoonstelling in Loods 6, in het hart van modern Amsterdam.

 Het was een bijzondere tentoonstelling van 4 vrouwen.

Tom Kniesmeijer sprak mooie woorden in een toespraak over ons werk en over hoe we het presenteerden.  Het is een prachtig, lang verhaal. Over ieder van ons had hij een duiding terwijl de hele tentoonstelling in het licht van beweging werd gezet.

 

Hierbij een stuk uit de toespraak, waarin Tom iets over mijn werk zegt.  

 

 

“Al het werk hier heeft een stevig anker in ambachtelijkheid, de ervaring en vaardigheden van de vakvrouw. Het is onbeleefd om over leeftijd te spreken. Maar deze vrouwen kunnen geen jonkies zijn. Je moet een rijk leven meenemen, om dit soort werk te maken. Hier in Loods 6 is het resultaat van jarenlange toewijding aan een materiaal te bewonderen.

Dat blijkt al uit de aankondiging. Vier foto’s. Daarbij niet de namen van de makers, maar het materiaal. De namen van de makers staan eronder. Het is het materiaal waar ze in eerste instantie de aandacht voor vragen. Zonder het materiaal waarvoor ze gekozen hebben, zouden ze hier niet staan. Zij mogen het materiaal vormen, het materiaal heeft vooral ook hen gevormd. Het is dan ook de gedeelde liefde voor het materiaal dat opvalt wanneer je langs de stukken loopt. Het mag in eerste instantie in al zijn glorie gezien worden. Vervolgens brengt ieder van de vier vrouwen er een eigen gedachte in, drukt een vorm uit en vereeuwigt een verhaal. 

 

De functionaliteit en eenvoud zou het werk van de echte vakman bepalen. Maar het is zeker geen eenvoudig vakmanschap, wat Marlies van Geenen hier laat zien. Ze weet heel goed wat je met hout kunt en toont dat, zonder dat het ooit opdringerig of dominant wordt. Zou ze al weten wat er in zit, zodra ze het hout ziet liggen? Ik heb Marlies leren kennen als een even stoere als gevoelige vrouw. Het houtwerk dat U van haar heeft gezien straalt precies die paradoxale energie uit. Het zijn niet minder dan robuuste gevoelens, die Marlies uit het hout weet te kneden. 

Haar meubelen knipogen naar wat kenners Mid-century modern design noemen. Voor de mensen die die referentie niet kunnen volgen: het zijn meubelen die niet hadden misstaan in de successerie Mad Men. 

Bijna vanzelfsprekend ontgint ze nu ook beeldhouwwerk in hout. Ze onderstreept daarmee nog eens extra het tactiele van hout. Ze laat ons de structuur van het materiaal voelen. “Ik ben wel altijd op zoek naar het drama”, vertelde ze me, wijzend op de gespannen relatie tussen twee knoesten, twee ogen in het hout van een van haar beelden. En heeft U ook dat subtiele oog in het andere beeld gezien, waar het licht zo mooi doorheen kan vallen? Marlies maakt echt de stap verder. Van een ruig stuk hout iets elegants maken, er beweging in brengen, dat is hoe ze werkt. En daar tekent zich het vakmansoog. Ze weet hoe je het uiterste uit het materiaal haalt. Er is bij haar werk altijd een tweede laag te ontdekken, die ook functionele meubels een geheel eigen verhaal meegeeft. In haar stoelen zit beweging, alsof ze zelf ieder moment kunnen opstaan om zelfstandig weg te lopen. Kijk naar dat lage tafeltje, dat neemt toch gewoon parmantige pasjes? Als een tovenaarsleerling maakt Marlies van Geenen meubels en vrij werk dat niet alleen stáát. Het beweegt. Het leeft met je mee.”

 

Tom Kniesmeijer